La fine dell’ideologia islamista

di Leili Khazaei – testo in Italiano e Farsi

La partecipazione di massa del popolo alla Rivoluzione del 1979, sotto lo slogan “Indipendenza – Libertà – Repubblica Islamica”, nasceva dall’aspirazione a una vita migliore. Tuttavia, con l’ascesa al potere del clero islamico, questa volontà popolare venne tradita. Tutte le risorse del Paese furono messe al servizio dell’esportazione dell’ideologia islamista nei Paesi confinanti, nella Regione e in altre parti del mondo, ponendo infine la distruzione di Israele come obiettivo prioritario del regime. Gli interessi e il benessere del popolo iraniano furono relegati in secondo e terzo piano.

L’Iran, uno dei Paesi più ricchi al mondo in termini di risorse, ha destinato l’intero reddito e la produzione nazionale a una guerra durata otto anni con l’Iraq, alla creazione di eserciti regionali per l’accerchiamento e la distruzione di Israele e al finanziamento di gruppi armati ostili a Israele e agli Stati Uniti. Milizie sono state organizzate tra gli Sciiti in Iraq, Siria e Libano, ma anche tra i Sunniti palestinesi di Gaza e tra gli Houthi sunniti nello Yemen. Centinaia di miliardi di dollari sono stati spesi per questi progetti. Parallelamente, enormi risorse economiche sono state investite nel programma nucleare, nell’arricchimento dell’uranio e nella costruzione della bomba atomica.

Il risultato di queste politiche è stato la distruzione delle risorse nazionali, l’indebolimento dell’economia, un’inflazione galoppante, la svalutazione della moneta nazionale e l’impoverimento della popolazione, in particolare delle classi sociali più deboli. La risposta del regime islamista al crescente malcontento popolare è stata esclusivamente la repressione: arresti, torture ed esecuzioni, che hanno ulteriormente alimentato la rabbia sociale.

Le proteste studentesche, le lotte delle donne, dei lavoratori e di altri gruppi sociali emarginati, come i venditori ambulanti, sono state brutalmente represse e le loro richieste sistematicamente ignorate. Con il passare del tempo, la collera popolare è cresciuta.

L’attacco del 7 ottobre 2024, pianificato e sostenuto dalla Repubblica Islamica, ha portato il regime a uno scontro diretto con Israele. Nel corso di mesi di combattimenti, molte delle milizie proxy, create nel corso degli anni con enormi spese, sono state distrutte dall’esercito israeliano. Questo processo ha aumentato ulteriormente l’indignazione della popolazione. Anche le installazioni nucleari iraniane hanno subito gravi danni a seguito dei bombardamenti aerei statunitensi, arrivando sull’orlo della distruzione.

Nel frattempo, la popolazione, già duramente colpita dalle sanzioni internazionali conseguenti a queste politiche, ha dato vita a ondate di protesta periodiche, sempre represse con estrema violenza. Le mobilitazioni degli anni 1997, 2009, 2017, 2019 e 2022 si sono concluse ogni volta con numerosi morti, arresti, torture ed esecuzioni.

Nel 2022, il movimento rivoluzionario dei giovani, sotto lo slogan Donna, Vita, Libertà, scaturito dall’uccisione di Stato di Mahsa Amini, ha attraversato l’intera società iraniana. Le donne iraniane, con un coraggio senza precedenti, hanno rivendicato i propri diritti, tra cui la piena uguaglianza sociale ed economica e il rifiuto delle relazioni patriarcali. Queste richieste hanno trovato il sostegno degli uomini e di ampi settori della popolazione. Il regime, fedele alla sua natura repressiva, ha risposto con una violenza feroce, uccidendo, accecando, arrestando e torturando centinaia di giovani. Tuttavia, il movimento non è stato sconfitto né silenziato.

L’attuale movimento politico ed economico rappresenta la naturale continuazione del movimento Donna, Vita, Libertà, con una partecipazione popolare più ampia e rivendicazioni ancora più radicali.

Nel 2025, l’inasprimento delle sanzioni e il calo delle entrate statali hanno provocato un’ulteriore svalutazione della moneta e un’inflazione così elevata da colpire anche i commercianti, tradizionalmente appartenenti alle classi più agiate, che hanno iniziato a indicare la Repubblica Islamica come responsabile della loro povertà.
Oltre allo sperpero di una parte significativa del reddito nazionale, il regime ha favorito la crescita di gruppi mafiosi dediti a corruzione, appropriazioni indebite e saccheggi, aggravando ulteriormente il malcontento popolare. Il risultato di queste politiche ha isolato la Repubblica Islamica sia a livello interno che regionale e internazionale.

La rabbia, le proteste e gli scioperi si sono estesi a tutti i settori, in particolare nei mercati. Altri strati sociali, ormai allo stremo, si sono uniti alle manifestazioni. Invece di rispondere alle richieste popolari, il regime ha definito le proteste come “disordini” e “rivolte”, tentando ancora una volta di soffocarle con la forza. Questa volta, però, l’ampiezza del movimento rende il potere visibilmente debole e incapace di controllare la situazione.

Oggi, 11 gennaio 2026, è il quattordicesimo giorno consecutivo di proteste. Università, mercati, medici, insegnanti, infermieri, commercianti, donne, pensionati e diversi settori del mondo del lavoro sono in lotta contro il regime teocratico e il suo apparato repressivo. Finora, oltre duecento persone sono state uccise dal regime islamico-fascista con l’uso di munizioni da guerra. Il regime iraniano subordina la restituzione dei corpi dei manifestanti uccisi al pagamento del costo delle munizioni.

Il regime degli Ayatollah ha interrotto l’accesso a Internet e alle comunicazioni telefoniche in tutto il Paese per mantenere il silenzio mediatico sui propri crimini, tra cui gli attacchi ai feriti negli ospedali e le sparatorie dirette contro i cittadini. Tuttavia, nonostante il prolungato silenzio dei media occidentali, il popolo iraniano, grazie alla mobilitazione compatta e al sostegno degli iraniani all’estero, è riuscito a far sentire la propria voce a livello internazionale.

L’era criminale, predatoria e anti-popolare della Repubblica Islamica è giunta al termine. Il popolo iraniano si prepara a rovesciare questo regime e a riprendere in mano il proprio futuro.

Nota ANSA (ore 20.29): “Dopo oltre 70 ore di blocco quasi totale di Internet, stiamo ricevendo notizie assolutamente terribili di sparatorie di massa contro i manifestanti da parte delle forze governative iraniane che hanno provocato la morte di almeno, sottolineiamo, almeno oltre duemila manifestanti”. Lo denuncia su X la fondazione del premio Nobel per la pace Narges Mohammadi.

……………………………………………………………………

ریشه های بحران کنونی ایران

پایان ایدئولوژی اسلامی در ایران

شرکت عامه مردم در انقلاب سال پنجاه و هفت با شعار استقلال – آزادی- جمهوری اسلامی، مردم ایران زندگی بهتری را مد نظر داشتند اما با رهبری روحانیت اسلامی به این خواست و هدف خیانت شد. تمام نیروی مملکت را وسیله‌ای کردند در راستای صادر کردن ایدیولوژی به کشورهای همسایه ، منطقه و دیگر نقاط جهان و درنهایت نابودی اسرائیل را در دستور خویش قرار داده و این، هدف درجه اول این حاکمیت قرار گرفت و مردم ایران و منافع آنها در درج دوم و سوم، ایران که یکی از کشورهای ثروتمند جهانست، تمام درآمد و تولید ملی صرف جنگ با عراق بمدت هشت سال، تشکیل ارتش های منطقه ای جهت محاصره و نابودی اسرائیل شد. از شیعیان عراق و سوریه و لبنان حتی سنی های فلسطینی واقع درغزه و حوثی های سنی دریمن، تشکیلات و گروههای دشمن با اسرائیل و آمریکا ساخته شد و صدها میلیارد دلار خرج این برنامه گردید و همزمان برای داشتن انرژی اتمی، غنی سازی اورانیوم و ساخت بمب اتم، صد ها میلیارد دلار هزینه کردند. نتیجه این اقدامات، از بین رفتن تمام دارایی ها و ضعیف شدن اقتصاد و در نتیجه پیدایش یک تورم با درصد بالا، کاهش ارزش پول ملی و فقیر شدن ملت بخصوص اقشار و طبقات پایین و ضعیف جامعه و نارضایتی گسترده مردم شد. حاکمیت اسلامی برای مقابله با نارضایتی مردم شیوه ای جز دستگیری و شکنجه و اعدام اتخاذ نکرد و این، هر روز به نارضایتی مردم افزود. اعتراضات دانشجویی ،مبارزات زنان ، کارگران و دیگر اقشار ناراضی از جمله دست فروشان بشدت سرکوب شده و خواست های آنان نا دیده گرفته شد. روز به روز بر خشم مردم افزوده میشد. فاجعه هفتم اکتبر سال۴ ۲۰۲ که به هزینه و برنامه ریزی جمهوری اسلامی انجام شد، حاکمیت را در مواجهه مستقیم با اسرائیل قرار داد. در یک نبرد چند ماهه بسیاری از این ارتش های نیابتی که سالها، با صدها میلیارد دلار هزینه به وجود آمده بود توسط ارتش اسرائیل از بین رفت و نابود شد. و مردم با مشاهده این پروسه بشدت به نارضایتی و عصبانیتشان افزوده گردید. تاسیسات اتمی نیز با حملات هوایی آمریکا بشدت آسیب دید و در آستانه نابودی قرار گرفت. همزمان مردم که از تحریم های گوناگون به خاطر این سیاست های غلط نیز آسیب فراوان دیده بودند، در پریود های مختلف به مبارزه روی آوردند و هر بار با سرکوب شدید روبرو میشدند. مقابله مردم در سالهای ۶۷-۸۸-۶۹- ۸۹- ۱۰۴۱، هرباربا تعدادزیادی کشته ، دستگیری و شکنجه و اعدام پایان میافت. جنبش انقلابی جوانان در سال ۱۰۴۱ با شعار زن،زندگی، آزادی که با قتل حکومتی مهسا امینی سرتاسر جامعه ایران را فراگرفت . زنان میهن ما با شجاعتی بی نظیر، خواهان حق و حقوق خود شدند. حقوقی از جمله برابری کامل اجتماعی – اقتصادی و نفی روابط مردسالارانه از جمله خواست های زنان قرار گرفت و در این راستا مورد حمایت مردان و یکنواختی مردم میهنمان شد. رژیم سرکوبگر طبق ماهیت همیشگی اش به سرکوب وحشیانه پرداخت و صدها تن از جوانان میهن را کشت , کور کرد ویا دستگیر و شکنجه نمود. اما جنبش از بین نرفت و خاموش نشد. جنبش سیاسی- اقتصادی کنونی ادامه منطقی همان جنبش زن، زندگی، آزادیست با شرکت اقشار مردمی بیشترو خواست های انقلابی تر. سال ۵۲۰۲ با تحریم های بیشتر و کاهش درآمد های حاکمیت ارزش پول کاهش بیشتری پیداکردو تورم به حدی گسترده شد که بازاریان هم که از اقشار مرفه جامعه به حساب میآمدند، زیر فشار قرار گرفته و جمهوری اسلامی را عامل این فقر و بدبختی دانستند. جمهوری اسلامی علاوه بر هدر دادن قسمت عظیمی از درآمد ملی در راستای سیاستهای غلط اش باعث رشد گروههای مافیایی شده بطوریکه این گروه ها نیز به اختلاس و غارت دست زده و بیشتر باعث نارضایتی مردم گردیده اند. نتیجه این سیاست های غلط، رژیم را هم در داخل کشور هم در منطقه و جهان ایزوله ساخته.

خشم و اعتراض و اعتصاب در تمام عرصه ها بویژه در بازار گسترده شد. دیگر اقشار و طبقات نیز که جان به لبشان رسیده بود به این اعتصاب و اعتراضات پیوستند. حاکمیت اسلامی به جای جوابگویی، اعتراضات را آشوب و اغتشاش خواند و بازهم پیوسته سعی دارد آنرا خاموش سازد. اما اینبار نارضایتی و اعتراض آنقدر گسترده است که حاکمیت در قبال آن ضعیف و ناتوان بنظر میرسد. امروز چهاردهمین روز اعتراضی مردم در حال انجام است. دانشگاه ها، بازارها، پزشکان ، معلمان، پرستارها ،کسبه، زنان در عرصه های گسترده، بازنشستگان و بخش های مختلف کارگری با رژیم تئوکرات و پلیس سرکوبگرش در گیر و در حال مبارزه هستنند و تا به حال بیشتر از دویست نفر توسط رژیم فاشیست اسلامی با گلوله های جنگی کشته شده‌اند.رژیم ایران بازگرداندن اجساد معترضان کشته‌شده را به پرداخت پول تیر مشروط می‌کند. رژیم اسلامی ایران اینترنت و تلفن سراسر کشور را قطع کرده تا جنایتهایش از جمله حمله به زخمیهای داخل بیمارستان و تیراندازی های مستقیم به شهروندان در سکوت خبری بماند. اما مردم ایران با خروش و حضور یکپارچه و بی نظیر خود علی رقم سکوت طولانی خبری در غرب توانستند توسط ایرانیان حاضر در خارج از کشور صدای خود را به جهانیان برسانند.عمر جنایتبار و غارتگر و ضدمردمی جمهوری اسلامی به سرآمده و مردم میروند تا با سرنگونی این رژیم، آینده خویش را بدست گیرند.

یادداشت آنسا (ساعت۹ ۲:۰۲): «پس از بیش از۰ ۷ ساعت قطع تقریباً کامل اینترنت، ما در حال دریافت خبرهایی کاملاً وحشتناک از تیراندازی‌های گسترده علیه معترضان توسط نیروهای دولتی ایران هستیم که به کشته شدن دست‌کم ـ تأکید می‌کنیم، دست‌کم ـ بیش از دو هزار معترض انجامیده است». این موضوع را بنیاد جایزه نوبل صلح نرگس محمدی در شبکه اجتماعی ایکس اعلام کرده است.

…………………………………………………………………………….

Domenica, 11 gennaio 2026 – Anno VI – n°2/2026

In copertina: fermo immagine iranintltv